Pierwszą drewnianą kaplicę wybudowano w Kochawinie około roku 1680 kosztem Teresy Wychowskiej wojewodziny kijowskiej. Poleceniem abpa lwowskiego Konstantego Lipskiego przeniesiono do niej cudowny obraz Matki Boskiej. Już od tego czasu do kaplicy kochawińskiej przybywały coraz liczniejsze pielgrzymki. W 1742 ustanowiono w Kochawinie prebendę. Od 1749 opiekę nad kaplicą kochawińską objęli Ojcowie Karmelici z Rozdołu.

Równocześnie z ich przybyciem wybudowano pierwszy kościół. Rosnący kult obrazu sprawił, że 25 maja 1755 abp lwowski Mikołaj Wyżycki wydał dekret uznający obraz za cudowny i łaskami słynący. 22 czerwca 1755 obraz uroczyście przeniesiono do nowego kościoła i utworzono parafię w Kochawinie. Opieka Karmelitów nad obrazem nie trwała długo, bo do 1780, kiedy to Kochawina po pierwszym rozbiorze znalazła się pod zaborem austriackim, a cesarz Józef II zlikwidował klasztor. Od tego czasu Kochawina była pod dozorem proboszcza z Rudy. W tym samym roku kościół i plebania w Rudzie spłonęły, przez co przeniesiono parafię do Kochawiny. Niestety po zakończeniu posługi przez Karmelitów kult Matki Bożej Kochawińskiej osłabł (ale nie zanikł całkowicie). Wydarzeniem z tego okresu uznawanym za cudowne było uzdrowienie, jako rocznego dziecka, krakowskiego biskupa Albina Dunajewskiego, późniejszego kardynała, które on sam potwierdził.

Ożywienie uczuć religijnych nastąpiło w II poł. XIX w., czego efektem było rozpoczęcie w 1861 budowy nowego kościoła. Budowa ta posuwała się jednak powoli i dopiero powołany na proboszcza w Kochawinie w 1898 ks. Jan Trzopińskidoprowadził do ukończenia prac. Ks. Trzopiński był proboszczem w Kochawinie do 1931 i to za jego czasów notuje się największy rozkwit kultu Matki Bożej. Najważniejszym wydarzeniem w Kochawinie za czasów ks. Trzopińskiego była koronacja cudownego wizerunku 15 sierpnia 1912. Na koronacji, której dokonał abp Józef Bilczewski, zgromadziło się ponad 100 tys. pielgrzymów. Od czasu koronacji obraz ozdobiony był koronami oraz ozdobną metalową suknią. Cały okres rządów ks. Trzopińskiego w Kochawinie był okresem rozwoju zarówno kultu Matki Bożej, jak i działalności duszpastersko społecznej parafii.

Po śmierci ks. Trzopińskiego, zgodnie z jego życzeniem opiekę nad Kochawiną objęli Ojcowie Jezuici. Początki ich posługi wiążą się z przemalowaniem (odnowieniem) w 1931 cudownego obrazu, w wyniku czego zyskał on nieco inny wygląd. Działalność jezuitów przyczyniła się także do ożywienia działalności duszpasterskiej. Niestety została ona przerwana przez wojnę. Ostatni proboszcz Kochawiny, ks. Józef Piecuch polecił wykonać wierną kopię obrazu, którą na początku 1944umieścił w ołtarzu, zamiast oryginału. Cudowny obraz 25 maja 1944 przewieziony został do kolegium Jezuitów w Starej Wsi. Wkrótce również kopia obrazu opuściła Kochawinę, a parafia została zlikwidowana.

Kopie Wizerunku MB Kochawińskiej

Istnieje kilka kopii cudownego obrazu Matki Boskiej Kochawińskiej. Najbardziej znana, namalowana w Kochawinie w 1944 znajduje się w kościele w Ściechowie. Kopie cudownego wizerunku znajdują się także w Mrowli, Starym Węglińcu oraz Osieku. Wszystkie te wizerunki przedstawiają Matkę Boską Kochawinską w stanie po przemalowaniach w 1931.

1960r. - sprowadzenie kopii cudownego obrazu do Ściechowa i uroczysta intronizacja  18 kwietnia 1960r.

1975r. - zdjęcie obrazu z ołtarza głównego i oddanie do renowacji przez oo. Jezuitów w Krakowie (2 lutego 1975r.).

1975r. - pielgrzymka obrazu do Gliwic na uroczystości odpustowe (10 maja 1975r.).